خدایی است برای خودش.... 

یک سرچ تو ابنترنت... 

کافیه بزنی فاطمه خدایی داوز بین الملل بسکتبال یا یه همچین چیزی...

کافیه بری سایت فدراسیون بسکتبال٬چه میدونم! کافیه بری به این آدرس... 

۱۳ سال بازیکن فیکس تیم ملی بودن کم چیزی نیس.... 

این که دلم پره...این که آدم توو شهر کوچیک به هیچ جا نمیرسه...این ک آدم توو شهر کوچیک باد شکمش همسایه رو خبر میکنه....اینکه میگشتیم دنبال یه اسپانسر که ورودی لیگ رو بده...اینکه چند ساله که شهر ما تیم نداده برای لیگ به خاطر بدبخت بودن ٬میدونم که برای شما جالب نیس...برای خودمم احساس حقارت میاره پس دلم نمیخواد تکرارشون کنم٬اما... 

یه سری چیزا هس که هنوزم دلم بهشون خوشه. 

یکی به اینکه هستن کسایی که بخوان دل بسوزونن واسمون...یکیش همین میس خدایی که استاد دانشگاه اینجاس و کوچ تیم ما... 

هستن مربیایی که خودشون داوری ملی والیبال دارن و بازی بسکتبال و والیبالشون خدا باشه و توو تیم ملی بازی کزده باشن... 

دلم به دل خودم خوشه که شاید بتونم عقده های مونده روو دل خودم رو عقده دل بقیه نکنم.... 

چهارشنبه دارم میرم بابلسر...مسابقات منطقه ای المپیاد دانشجویی...شمالی ها! ناسیونالیسم بازی در نیارین! دعا کنید! 

اگه غر زدم عذر!