نویسندگی مهارت میخواهد...
نویسندگی فن است؟
نویسندگی هنر است؟
نویسندگی چیست؟؟؟؟
خیلی وقته که چیزی نیس توو این ذهن همیشه خالی برای نوشتن...موضوعیم که باشه مهارتی برای نوشتنش نیست...
نوشته باید لوند باشه٬باید دلبری کنه٬باید آدم لذت ببره از خوندنش...
خوبه که بضی چیزا رو به روی خودم بیارم...اینکه بچچه...مادرت خوب! پدرت خوب! تورو چ به نویسندگی؟؟تورو چه به نوشتن؟؟
ساده و بی آلایش بودن خیلی خوبه...
بضی وقتا اونقدر میرم توو جمله ها خیال میکنم چه خبره...
بضی وقتا انگیزه خودمو از نوشتن نمیفهمم...
بضی وقتا میگم آخه بچچه تورو چه به وبلاگ نویسی...تو یه جمله بندی درست حسابی نداری توو زبات محاوره ایت...اون وقت چ توقعی از خودت داری؟؟!
بضی وقتا حرفها داری اما نمیدونی از کجا شروعشون کنی...اونقدر میری تووش میبینی به هیچ جا نمیرسی....
من نه مهارت بلدم...نه فن نوشتن...نه فن بیان...نه لوندی!
مشکل از چیه؟
از لودگی من؟ از غم من؟ از مطالعه صفر من؟ از خوابیدن های زیاد؟ از تنبلی من؟
از خماری خواب کنار بخاری که سوژه میاره و حسشو میبره؟؟
از قلم و کاغذ که هیچ وقت دور و ور من نیس و در خدمتم نیس؟
از ذهن؟مشکل اینجاس ذهنی وجود نداره ک چیزی تراوش بشه!
مشکل از هر چیزی که باشه میدونم که آدم با نوشتن یه وبلاگ نویسنده نمیشه
نویسنده به معنای خاص خود نویسنده منظورم نیس...
نویسنده ینی کسی که نوشته ای بنویسه که از دلش بیاد نه از ذهنش...
نوشته ای که هر چقدم طولانی باشه٬آدم دلش مبخواد ادامه دار باشه نه که از سر و تهش فاکتور بگیره و از دو طرف خط بزنه!
وصف حال روزهای این ملت:
از ماست که بر ماست...
مسابقه نقاش احساس که جالبه ه ه ... اگه میتونید شرکت کنید کافیه برید به این آدرس
