او...

دیشب خواب دیده بود...

صبح با ذوق تعریف میکرد...

صبح بعد از تعریف کردن با غم بغض کرد...

بعد از بغض کردن با آب دهانش قورت داد آن لعنتی را...بغض را...

تلفن را برداشت٬سرش را گرم کرد...حال و احوال همسایه قدیمی را پرسید...

من...

خوابش را شنیدم...

ذوق نکردم...

بغض نکردم...

فقط نگاه میکردم...یک نگاه مــــــات...

او تلفن را برداشت و من مداد...

سرش را گرم کرد تا یادش برود...تا حواسش پرت شود...

مداد را برداشتم تا همیشه یادم بماند...

روزمره های لعنتی...

عادت های لعنتی...

عادت هایی که نباید جزو زندگی شوند...

عادتهایی که نباید به آنها عادت کرد...